Czym nie jest essenceizm

Essenceizm - czym nie jest

 

Essenceizm nie jest deizmem, gdyż Stwórca cały czas utrzymuje pośrednią więź z rozwijającym się wszechświatem oraz z centrum osobowości człowieka, czyli z naszym sercem. Essenceizm próbuje wykazać, że Bóg, jako Ojciec Niebieski, uczestniczy w narodzeniu się każdego człowieka. Można by to uznać za Jego bezpośredni udział w zjawiskach naszego świata. Jednak właściwy, pośredni udział Boga polega na stałym pojawianiu się w historii ludzi starających się „zastąpić” Jego bezpośrednie działanie (np. proroków, świętych, a także Mesjasza). Głównym problemem różniącym essenceizm zarówno od deizmu jak i od teizmu jest Opatrzność Boża, która według essenceizmu jest działaniem praw i zasad mających doprowadzić człowieka do doskonałości. Tylko w przypadku takiego zrozumienia Opatrzności Bożej można się doszukiwać częściowego podobieństwa essenceizmu do deizmu, ale już nie do teizmu. Jednak według essenceizmu ograniczenie działania Boga w naszym świecie nie wynika z Jego koncepcji stwórczej, ale z powodu zaistnienia zła, jako zjawiska powstałego poza Nim i oddzielającego Go od aktywnego uczestnictwa w ludzkiej cywilizacji. Tymczasem aktywna obecność Boga wśród ludzi, co jest domeną teizmu, jest obecnie niemożliwa. Taki wniosek wynika z logicznej analizy stanu naszego świata dokonanej przez essenceizm. To znaczy, że Opatrzność Boża ogranicza się do działania ustanowionych pierwotnie praw i zasad, które mogą posłużyć w identyfikacji zła i przeciwstawieniu się jemu. To znaczy, że pobudza ludzką aktywność do działania na rzecz zbawienia. Ponieważ ta Opatrzność istnieje od samego początku istnienia ludzkości i jest niezmienna, to stale nakierowuje ludzkie życie na osiągnięcie celu stworzenia. Błędem deizmu jest nieużycie w pełni analizy rozumowej i doświadczeń naukowych, choć takie powinno być założenie deizmu. Dlatego nie dopracował on w istotny sposób pojęcia Boga, jego dzieła, pozycji człowieka wobec Stwórcy oraz faktu istnienia zła. Nie wykorzystał też skutków dzieła Jezusa Chrystusa, odcinając się od głębszej, logicznej analizy zjawiska zbawienia i objawienia.

 

Essenceizm nie jest teizmem, gdyż teizm nie uwzględnia wiary współdziałającej z osiągnieciami nauki i ogólnie z ludzkim intelektem. Teizm traktuje w sposób dogmatyczny niezdolność człowieka do poznania Boga. Na dodatek, na przekór teizmowi, essenceizm wykazuje, że Bóg nie zna zła i nie uczestniczy w sposób bezpośredni w życiu obecnego świata. Z essenceizmu wynika, że właściwie Bóg nie zna tego świata, nie obserwuje go, nie analizuje zdarzeń na Ziemi, gdyż nie jest Twórcą obecnej cywilizacji. Właśnie szczególnie w tych stwierdzeniach istnieje biegunowa różnica zrozumienia rzeczywistości między poglądami essenceizmu i teizmu. Według essenceizmu Bóg jakby czeka na „stacji końcowej” na rezultat działania Jego Opatrzności, która jest aktywnym wprowadzaniem Jego doskonałych praw i zasad, prowadzących do doskonałości ludzi i cały nasz świat.

 

Essenceizm nie jest panteizmem, gdyż prezentuje osobowego Boga pozostającego w sferze poza czasem i przestrzenią. Prezentuje Go jako Pierwszą Przyczynę o konkretnych fundamentalnych przymiotach, takich jak Inteligencja, Wola i Uczuciowość. Z uwagi na rozwojowe i zmienne cechy czasoprzestrzeni nie jest On również samą tą sferą. Równocześnie Bóg może być określony konkretnymi pojęciami i wyobraźnią ludzką. Główne atrybuty Boga, czyli niezależność od niczego (absolut), doskonałość, wieczność, wszechobecność, wszechmoc i wszechwiedza, dają się opisać w sposób trafiający do naszej wyobraźni. Są więc bardziej związane ze sferą poza czasem i przestrzenią. Reasumując, Bóg nie jest bezpośrednio związany z czasoprzestrzenią, gdyż jest ona tylko przetworzeniem Jego Praenergii w formy fizyczne wszechświata, a więc nie jest Nim Samym. Równocześnie Stwórca jest związany swoją obecnością ze sferą poza czasem i przestrzenią.

 

Ogólnie essenceizm nie jest religią. Nie jest kultem. Nie tworzy żadnego wyznania, gdyż jest tylko drogą do zrozumienia obecnej rzeczywistości.

Essenceizm jest raczej przeciwieństwem klasycznego pojęcia religii, prezentując logiczne i naukowe podejście do zagadnień wiary.

 

 

 

 

 

 

 

ISTOTA - ESSENCEISM – system badawczy dla określenia Pierwszej Przyczyny

To jest system logicznej analizy zjawisk poza czasem i przestrzenią. Utworzyłem go po to, aby, używając określeń naukowych, spróbować przybliżyć ludziom pojęcie Boga jako Pierwszej Przyczyny. Chciałbym również w ten sposób uświadomić ludziom wieczność w nich samych oraz dać szansę poznania świata duchowego. Pełne informacje znajdują się na: www.istota.net.

Uwaga! Oryginalna nazwa sytemu brzmi:  Essenceism (przez „s”), ale w na tej stronie będę stosował spolszczoną wersję tej nazwy, czyli:  Essenceizm (przez „z”). Przygotowywana jest angielska wersja tej strony - www.essenceism.com

 

 

 

 Essenceizm ma odpowiedzieć na dwa zasadnicze pytania:                                          Kim jest Bóg? oraz na te, które jest mottem tej strony: Gdzie znajduje się Bóg?